PONTO3

1. Een andere kijk op het leven door de bijna-doodervaring

Deze morgen gebeurde het weer.
Een vriend uit lang vervlogen tijd besluit een paar antwoorden te krijgen op vragen waar hij blijkbaar al een tijdje mee zit. De gebruikelijke aanloop, ‘hoe is’t enz..’, wordt heel vlug opgevolgd door de vraag die ik de laatste tijd regelmatig moet beantwoorden. Eerst is er de gebruikelijke ouverture: ‘Ik heb toevallig uw website gezien… iets met  religie of zo..ziet er goed uit…wist niet dat je hier mee bezig bent…’. En dan komt de te verwachten hamvraag:’ Ben je zo geïnteresseerd in doodgaan…waar komt die fascinatie vandaan…geloof je daar nu werkelijk in…’? Het woord fascinatie wordt in andere gesprekken dikwijls vervangen door een minder fraaie woordkeuze. Gewoonlijk wordt dit dan gevolgd door ‘Ik geloof daar niet in hoor’. ‘Er is nog niemand teruggekomen om het ons te vertellen toch?’
‘Daar gaan we weer’, denk ik dan bij mezelf en meestal probeer ik toch een zinnig en doordacht antwoord te geven. Doorgaans trouwens met spijt achteraf omdat ik dan weer tot de vaststelling moet komen dat er met een half oor, of helemaal niet geluisterd wordt. Of dat het toch tijdverlies is om iemand die al vooraf te kennen geeft overtuigd te zijn van zijn gelijk, tot andere inzichten te brengen.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat de meesten onder ons zich wel, op één of andere moment, de vraag stellen wat er ons wel of niet te wachten staat wanneer we voorgoed de ogen sluiten. Er is geen enkel weldenkend mens, atheïst, gelovige of zoeker, die niet over deze vraag heeft nagedacht. Ik gebruik de term ‘gelovige’ met de nodige terughoudendheid omdat dit op zijn beurt weer het religieuze zou beklemtonen, wat geenszins de bedoeling is.
Uitgebreid onderzoek van de laatste decennia geeft aan dat tot 80% van de wereldwijde bevolking op één of andere manier gelooft, en in een aantal gevallen “weet” (naar aanleiding van een bijna-doodervaring) dat ons bewustzijn niet sterft met ons lichaam, en dat er bijgevolg een niet-lichamelijk leven is na de dood.
Atheïsten die een voortbestaan van het bewustzijn ontkennen zijn misschien de mening toegedaan dat DE wetenschap en HET gezond verstand aan hun zijde staan. Maar op welke ervaring baseren ze zich om deze mening te staven?
Noch atheïsten, gelovigen, ontkenners of sceptici, hebben contact gehad met gestorvenen. Mijn gesprekspartners die een bijna-doodervaring of een lichaamsuittreding meegemaakt hebben, zullen het daar echter niet mee eens zijn. Dus welke informatie heeft de ontkenner, atheïst, scepticus die zijn overtuiging ondersteunt? De afwezigheid van bewijs is nog geen bewijs van afwezigheid.
Een meer dan overweldigend, empirisch bewijs, is te vinden bij de duizenden en duizenden getuigenissen van bijna-doodervaarders. Veel van hun getuigenissen worden echter al te simplistisch en verkeerdelijk voorgesteld als ‘anekdotisch’ en/of een hallucinatie. Deze mensen waren klinisch dood, hun hart stopte. Zij vertellen ons telkens weer dat het bewustzijn verder leeft, zonder een functionerend lichaam.
De informatie over deze ervaringen is vandaag zo wijdverspreid dat het onterecht is dit te negeren en als ‘anekdotisch’ te zien. Bovendien merken we vandaag een toename van het wetenschappelijk onderzoek  met betrekking tot het beter begrijpen van deze ervaringen. Bovendien wordt vandaag in het wetenschappelijk denken meer en meer verwezen naar het bestaan van meerdere dimensies.
Anderzijds stel ik mij in toenemende mate de vraag hoe zinvol het is om aandacht te blijven schenken aan de “ontkenners”; die tijd kan mijns inziens beter besteed worden. Keiharde sceptici kan je blijkbaar niet overtuigen, ook niet met rotsvaste argumenten. Misschien is loslaten beter.

Voor ik het vergeet; waarom mijn nimmer-aflatende interesse in dit onderwerp? Mag ik kort en bondig zijn? De inzichten die ik kreeg door mijn interviews en gesprekken met bijna-doodervaarders en anderen, geven mij de moed en de kracht om ten volle te leven, desondanks alles, zowel de aangename als de minder prettige momenten des levens. Ik heb geen passie voor het sterven, ik heb een fascinatie voor het leven.

Noël Van Herreweghe voor ponto3.org
Mei 2021

2. De eerste Ponto3.org podcast

Na het sterven beleven we ons intiem levensoverzicht.
Na 20 jaar ervaring in het begeleiden van overledenen naar de astrale wereld wil Michel Dutordoir graag zijn visie hierop toelichten.
U kan hier de podcast beluisteren.

3. Uw Bijna-Doodervaring

De Coma Science Group (Universiteit van Luik) is een internationaal, multidisciplinair universitair onderzoeksteam dat zich vooral richt op de studie van bewustzijn in al zijn verschijningsvormen. Ook de andere niet-gewone bewustzijnstoestanden, zoals bijna-doodervaringen, cognitieve trance, hypnose en psychedelische ervaringen behoren tot hun studiedomein.
Samen met de Coma Science Group heeft Ponto3.org een vragenlijst opgesteld. Ponto3.org kunnen de gegevens (geen identificatiegegevens), mits uw goedkeuring, doorgeven aan deze organisatie als input voor verdere studie.

U vindt de vragenlijst hier.  Onze oprechte dank aan diegenen die dit al gedaan hebben

4. Het Ponto3.org magazine

Het Ponto3.org Magazine is is een periodieke publicatie met een bundeling van interessante artikelen die afgestemd zijn op de verschillende onderwerpen die voor ons lezers belangrijk kunnen zijn.
U kan ze hier lezen.

Verder zijn er de vele video’s , de getuigenissen, de gastbijdragen, een boekenlijst enz…

Lezers van deze nieuwsbrief wil ik ook uitnodigen opinies en eventuele suggesties in verband met deze en andere onderwerpen op de site kenbaar te maken door middel van het contactformulier.

Het vagevuur bestond nog in 1964. Dat weet ik zeker!

Maanden voorafgaande aan mijn ‘plechtige communie’ moest ik, als twaalfjarige, twee keer per week naar de catechismusles. Met nog één been in mijn warme bed, zat ik met het ander been in een ijskoude kerk het ‘vraag en antwoord uurtje’ van de pastoor, of bij ziekte de koster, te ondergaan.
Beschouwingen of het de hemel, de hel of het vagevuur zou worden, werden vanuit alle hoeken belicht. Er werd ons op gewezen dat de vrome, of minder vrome gedachten die een twaalfjarige bezighield, richtinggevend zijn (boven, onder of effe zijwaarts).  We wisten dat de engelen het voor het zeggen hadden in de hemel, de duivel in de hel en over de baas van het vagevuur was er heel wat twijfel!
De vraag hoe het te rijmen valt dat een alles liefhebbende God zijn schepselen veroordeelt tot het tijdelijke tweedegraads of eeuwige derdegraads branden in het vagevuur of de hel, mocht niet gesteld worden. De vragen in de catechismus moesten volstaan en de rest was een mysterie, vertelde men ons.
Zoals ik al opmerkte in een vorige nieuwsbrief was ik er toen ‘heilig’ van overtuigd dat ik de eindstreep naar de eeuwige zaligheid niet zou halen. In het beste geval was het vagevuur het beste alternatief en besloot ik daar dan maar naar te streven.

Een tijdje geleden las ik het gedachtegoed van een bekende Gentse filosoof/atheïst/ethicus en scepticus die stelt,dat het hemel- en helverhaal bij concretisering totaal ongeloofwaardig is gebleken en dat er geen voortbestaan is van enig iets op deze aardkloot. Dus geen rozige wolkjes, engeltjes en rijstpapbordjes, geen voorgeborchte, geen eeuwige straf en maximaal lijden?
De gevolgen van dergelijk denken zijn vanzelfsprekend. Mijn vriend en Ponto3 reisgenoot Romain Goorman vertelt ons dat in dat geval zingeving vooral ingegeven wordt door de zorg voor de kinderen, het verwerven van status en materiële welstand en het maximaal genieten. Verder is het zinloos om naar zingeving te zoeken.

De gesprekken en interviews met bijna-doodervaarders zijn in dit opzicht een ontdekking geweest. Wat zien zij als de hemel en de hel en waar halen zij hun zingeving vandaan?

Ik herinner me een bijna-doodervaring (BDE) en het gerelateerde levensoverzicht dat ik onlangs bevestigd kreeg. Peter, de persoon in kwestie, had voor zijn BDE problemen met agressie en een opvliegend karakter. Een aantal jaren vóór zijn BDE kreeg hij het aan de stok met een chauffeur die voor hem plots uitweek en daardoor een ongeval veroorzaakte. Peter werd woedend, sprong uit zijn auto, trok de andere bestuurder uit zijn wagen en sloeg hem tot bloedens toe. De chauffeur hield er een blijvende handicap aan over en kon daardoor niet meer werken. Peter werd aangeklaagd voor mishandeling en kreeg een voorwaardelijke celstraf en een geldboete. Die straf was echter niets vergeleken met wat hij meemaakte tijdens zijn levensoverzicht bij een latere bijna-doodervaring. Peter voelde niet alleen de pijn en het verdriet van de man die hij had gekwetst, hij ervoer ook het verdriet en de ellende van iedereen die daardoor was getroffen en iedereen die zou worden getroffen, met inbegrip van de kinderen van de man die op jonge leeftijd moesten gaan werken als gevolg van het verminderde inkomen van het gezin. Peter voelde de pijn en het verdriet van de vrouw van de man en andere familieleden die gedwongen werden voor de gewonde man te zorgen. Hoe gek het ook mag klinken werden ook de kleinkinderen van de gewonde man geaffecteerd, een domino-effect dat het pak slaag dat Peter gaf uiteindelijk zou veroorzaken. Zoals u misschien al vermoedde, werd Peter hierdoor diep getroffen en werd hij een ander mens.

Peter’s verhaal is maar één voorbeeld van de duizenden verhalen die te vinden zijn op het internet. Ook op de ponto3.org website kan je getuigenissen in dit verband vinden.

In mijn interviews en gesprekken met bijna-doodervaarders vertelt men me dat het levensoverzicht een panoramisch overzicht is, in kleur, driedimensionaal, van alles wat je in je leven hebt gedaan. Het hele leven van de persoon is er tegelijk. Je ziet blijkbaar niet alleen elke actie die je ooit hebt gedaan, maar je ziet ook onmiddellijk het effect van elk van je acties op de mensen in je leven. Dus als ik bijvoorbeeld mezelf een liefdeloze daad zie stellen, dan ben ik onmiddellijk in het bewustzijn van de persoon die ik die daad heb aangedaan, zodat ik hun verdriet, gekwetstheid en spijt voel. Anderzijds, als ik iemand een liefdevolle daad aandoe, dan bevind ik mij ook onmiddellijk in hun plaats en kan ik de vriendelijke en gelukkige gevoelens voelen.

Dus toch een hemel en hel, maar wel helemaal anders dan wat men ons wou doen geloven in de catechismusles. Misschien moeten we de plechtige communie uitstellen tot tijd en wijl we tot de jaren van (spiritueel) verstand gekomen zijn?

Noël Van Herreweghe

Er zijn een oneindig aantal anderstalige YouTube video’s beschikbaar over onderwerpen die op de Ponto3.org website aan bod komen. Je kan de Nederlandstalige onderschriften activeren met een paar klikken. Deze video verduidelijkt hoe je dit doet.

3. Uw BDE of Uittreding
Uw ervaring delen kan hier.  Onze oprechte dank aan diegenen die dit al gedaan hebben!

4. ‘Surviving Death’.
Je kan de zesdelige documentaire ‘Surviving Death’ zien op Netflix (met Nederlandstalige ondertiteling).

Lezers van deze nieuwsbrief wil ik ook uitnodigen opinies en eventuele suggesties in verband met deze en andere onderwerpen op de site kenbaar te maken door middel van het contactformulier.
Nieuwsbrief_jn-2021

BDE’ers kunnen ons zóveel vertellen!

We zijn ondertussen tweede kerstdag. Een winderige en regenachtige zondagmiddag op het einde van een niet al te voorspoedig 2020.
Dit lijkt mij, denk ik dan, een geschikt moment om met een kritische blik te kijken naar de ponto3.org website. Hebben we voldoende aandacht gehad voor iedereen die geïnteresseerd is in de verschillende thema’s die op deze website aan bod komen?
Er zijn de vele interviews en artikelen die we op de website plaatsen, de pakkende getuigenissen van bijna-doodervaarders die ons vertellen hoe het is om een dergelijke levensveranderende ervaring achter de rug te hebben. Relevante interviews met wetenschappers over onderwerpen die, zoals de titel van de website het ons zegt, op de grens liggen tussen wetenschap, filosofie en spiritualiteit. Getuigenissen ook van personen die een ‘out of body experience’, ‘uittredingen’ in het Nederlands, beleven. Onderwerpen zoals reïncarnatie en regressiewerk worden verder uitgediept en met een aantal speciale bijdragen laten we een aantal geëngageerde opiniemakers en anderen aan het woord.
Tussen twee slokken rooibosthee in zie ik weer een aantal vragen opduiken die mij al een tijdje bezighouden.Een conservatieve schatting geeft aan dat meer dan 4% van de Belgische bevolking een bijna-doodervaring kreeg. Voor Vlaanderen betekent dit ongeveer 240.000 personen. Waarom hebben we, als organisatie die een informatieplatform wil zijn voor BDE’ers, geen duizenden correspondenten? In Nederland zien we trouwens hetzelfde fenomeen. En waarom zijn er zo weinig BDE’ers die bereid zijn over hun ervaring te praten, laat staan te getuigen op video?
Bij de derde slok thee gaan mijn gedachten terug naar wat ik elke keer te horen kreeg wanneer ik die vragen stelde aan de personen die wel over hun ervaring wilden getuigen in een video opname. Telkens weer, wanneer ik een interview afneem bij deze mensen hoor ik de aarzeling in hun stem, bang om deze overweldigende, voor hen zo reële ervaring, toch enigszins begrijpelijk over te brengen. Telkens weer zie ik de tranen opwellen wanneer ze mij proberen duidelijk te maken hoe deze ervaring hun verdere leven ingrijpend heeft veranderd.
Bijna-doodervaarders komen terug uit een andere dimensie, een terugkeer uit een warme en liefdevolle omgeving, met een intensiteit die we in ons fysiek bestaan hier op aarde niet kennen. Een terugkeer uit een dimensie waar ze intens gelukkig en tevreden waren, waar liefde, mededogen, vrede, rust, absolute acceptatie en onvoorwaardelijke liefde ervaren wordt. Bijna-doodervaarders komen anderzijds ook terug in een omgeving die deze ervaring afwijst omdat ze het niet begrijpen, een omgeving waar er weinig ruimte bestaat voor dit soort getuigenissen, een omgeving waar men vaak niet begrepen wordt of zelfs genegeerd of belachelijk wordt gemaakt. En dan is er nog het probleem die deze mensen ondervinden bij het onder woorden brengen van hun ervaring. De woordenschat om deze ervaring te vertellen ontbreekt gewoonweg.
En tezelfdertijd moet ik telkens ook weer met verbijstering horen hoe hun omgeving reageert op hun verhaal. Ze proberen het dan soms toch te verduidelijken aan verpleegsters, dokters, familie, vrienden. Bijna altijd wordt het afgedaan als een hallucinatie, zuurstofgebrek, de gevolgen van medicatie, een droom, een fantasie…In een paar gevallen dreigde de familie van mijn gesprekspartner zelfs met gedwongen opname in een psychiatrisch ziekenhuis. Pim van Lommel is een Nederlandse cardioloog, onderzoeker en schrijver, bekend door zijn boek ‘Eindeloos Bewustzijn’ over bijna-doodervaringen en zijn grootschalige klinische studie naar de bijna-doodervaringen gepubliceerd in het medische tijdschrift ‘The Lancet’. Pim, samen met zoveel andere wetenschappers wereldwijd, zijn er nu van overtuigd dat de vele elementen van een bijna-doodervaring, met de huidige wetenschappelijke inzichten, niet verklaard kunnen worden.
Vaak vertellen bijna-doodervaarders me ook dat ze zelf hun ervaring als iets buitengewoon persoonlijk, als iets ‘heilig’ zien, iets wat je zeer zeker niet afdoet als een verzinsel of iets dat je ridiculiseert. Bij de vijfde slok rooibosthee wordt het voor mij duidelijk waarom elk initiatief om deze mensen voor de camera te krijgen zo moeilijk is.
Zonde toch…BDE’ers hebben ons zóveel te vertellen.

Mag ik van deze gelegenheid ook gebruik maken om onze vele lezers en bezoekers aan de Ponto3 website een voorspoedig en vooral gezond 2021 toe te wensen.

Lezers van deze nieuwsbrief wil ik ook uitnodigen opinies en eventuele suggesties in verband met deze en andere onderwerpen op de site kenbaar te maken door middel van het contactformulier.

2. Uw BDE of Uittreding
Uw ervaring delen kan hier.  Onze oprechte dank aan diegenen die dit al gedaan hebben!
Op de valreep nog dit: vanaf vandaag is een zesdelige documentaire te zien op Netflix: ‘Surviving Death’ (met Nederlandstalige ondertiteling).
Klik op het blauwe vierkant om het menu te zien