Mama, de hemel leeft!

Linda Vaes maakt het ergste mee wat een moeder overkomen kan. Ze verliest haar twaalfjarige dochter Melissa in een verkeersongeval. Maar een aantal jaren later krijgt haar donkere wolk een zilveren randje: ze begint boodschappen te ontvangen van haar overleden dochter, vanuit de sferen van het licht.

Het nieuwe boek van Linda is uit en beschikbaar!

Romain Goorman schreef het voorwoord.

Wat Linda Vaes heeft beschreven in haar boek is iets wat je niet kunt vinden in de “gewone” literatuur, omdat het onderwerp zeer ongewoon is. Zo ongewoon zelfs dat de meeste mensen het nauwelijks kunnen geloven. Linda heeft immers de gave om in contact te komen met een wereld waar wij allemaal vroeg of laat mee te maken krijgen: de wereld van het hiernamaals. Ze doet dit via haar dochter Melissa die op twaalfjarige leeftijd om het leven kwam door een verkeersongeval. Melissa opent voor haar moeder een totaal nieuwe wereld. Haar mama hield dat eerst voor onmogelijk, maar kwam gaandeweg tot andere inzichten.  Ondertussen bevestigen duizenden andere getuigenissen over de hele wereld het bestaan van andere werelden / dimensies.
Ikzelf heb dit boek met stijgende belangstelling gelezen en ik kan alleen maar bevestigen: dit verhaal is verbazingwekkend, maar ook hoopgevend en inspirerend. Het grenst soms aan het ongelooflijke. Er zijn echter zoveel gelijkaardige getuigenissen uit bijna alle windstreken en continenten op deze planeet, dat het ijdel zou zijn om deze allemaal af te doen als loutere fictie. Er is blijkbaar ‘iets’ buitenaards dat ons oneindig ver overstijgt en nieuwe betekenissen meebrengt, die een grenzeloze fascinatie opwekken.
In het universum is een soort ‘oerprincipe’ werkzaam, dat aan de basis van alles ligt. Je zou het ‘Liefde’ kunnen noemen, dat door een hemels ‘Licht’ uitgestraald wordt in alle richtingen doorheen het universum. Waar het om draait is dat alles wat leeft (op deze planeet en op alle andere planeten), betrokken is in een evolutieproces naar steeds hogere vormen van bewustzijn. Dit leidt naar het volledig beleven van de kosmische Liefde en naar totale harmonie met het Licht (éénwording). Dit evolutieproces loopt over meerdere stadia heen, van het allerlaagste tot het allerhoogste (=de Bron van het Licht en de Liefde) (God), en het speelt zich niet allemaal af in één mensenleven. Niemand kan die grote sprong in één keer maken. Wij mensen zijn met ons lichaam gebonden aan de materie (en daardoor ook aan tijd, ruimte en vergankelijkheid) en kunnende dimensies van Liefde en Licht niet zien, alhoewel sommige mensen deze intuïtief kunnen aanvoelen. Onze aardse gehechtheid aan de materie leidt ons op een dwaalspoor, waardoor wij het juiste evolutiepad uit het oog verliezen en ons
overgeven aan een aantal illusies (afgescheidenheid 1 , ego, rijkdom, status,…). Daarbij dwalen we verder af van het pad van Liefde en Licht en veroorzaken we onderweg veel leed aan andere levende wezens en aan de planeet als geheel. Onze illusie van afgescheidenheid zorgt er bijvoorbeeld voor dat wij ons buiten en boven de natuur gesteld hebben, in de valse veronderstelling deze te kunnen domineren en manipuleren. De aarde, die ook een levend wezen is, lijdt hier zwaar onder.
Al onze intenties, onze gedachten en daden (en het effect dat deze hebben op anderen) worden in een soort universele databank opgeslagen, buiten ons bewustzijn om. Wij hebben daar geen enkele controle over. Op het moment dat wij sterven, komen wij in een totaal andere dimensie terecht, buiten tijd en ruimte en worden al onze intenties, gedachten, daden en het effect dat ze hadden op anderen en de planeet, uit de grote databank opgeroepen en aan ons voorgesteld. Daarbij wordt ons gevraagd deze te evalueren vanuit het standpunt van de evolutie naar universele Liefde enLicht.
Bij deze oefening blijft niets verborgen. Tijdens die evaluatie worden wij bijgestaan door hogere wezens (die reeds verder op de evolutieladder staan) en wordt samen bekeken wat wij beter zouden kunnen doen tijdens een volgend leven op aarde. Er wordt een aangepast ‘programma’ overeengekomen waarin relevante lessen verwerkt zitten, waaraan tijdens een volgende incarnatie kan gewerkt worden. Het is dan aan ons om na een zekere ‘rustperiode’ in het hiernamaals de juiste keuze te maken voor de volgende levensloop op aarde (waar, bij welke familie, genderkeuze, karakter, geboden kansen en problemen). De herhaalde terugkomst op de aarde kan vreemd lijken maar is een noodzakelijke maatregel om het evolutieproces naar steeds hogere stadia van bewustzijn, Liefde en Licht te kunnen doorlopen. De confrontatie met de imperfectie en de ellende van deze aardse wereld biedt immers een unieke gelegenheid om te leren. Indien alles hier al perfect zou zijn, zouden we niet kunnen leren en dus ook niet kunnen evolueren. En die evolutie is waar het om gaat. De imperfecties die we op onze weg tegenkomen, stellen ons continu voor uitdagingen en keuzen: kies je voor het Licht of voor de duisternis? Bovendien is het leerproces op ‘maatgesneden’ voor elk individu afzonderlijk.
Het ‘bestraffen’ voor gemaakte fouten in een vorig leven staat niet in het universeel
woordenboek. Wij worden met eindeloos begrip en Liefde in de andere dimensie ontvangen. We krijgen steun van hogere wezens die ons met veel liefde en geduld het juiste inzicht in onszelf bijbrengen (in essentie zijn wij wezens van Liefde en Licht) en ons de juiste weg wijzen in ons individueel leer- en ontwikkelingsproces.
Eigenlijk zit dit heel mooi in elkaar. Wij zitten zelf aan het stuur van ons evolutieproces en hebben telkens de mogelijkheid om te kiezen tussen Licht en duisternis. Er is blijkbaar maar één iets dat wij niet kunnen: zelf beslissen om niet deel te nemen aan dit wonderbaarlijke kosmische evolutieproces. We kunnen er niet aan ontsnappen maar bij iedere nieuwe incarnatie krijgen we de kans om ons lessenpakket zo goed mogelijk uit te voeren. Tot we de hogere regionen van Liefde en Licht bereikt hebben en niet meer moeten terugkeren. Wat daarbij essentieel is, is dat wij inzicht leren verwerven in de illusies, waarmee wij mensen hier op aarde worstelen. En dat wij leren in stilte naar binnen te kijken, om het onderscheid te leren tussen wat belangrijk is en wat bijzaak, om de onzichtbare draad die ons verbindt met de hogere kosmische dimensies, niet uit het oog te verliezen.
Mensen die een BDE (bijna-doodervaring) gehad hebben, kregen dikwijls een glimp te zien van de hogere dimensies van Liefde en Licht, maar ze werden gevraagd hun leerproces op aarde verder te zetten en terug te keren in hun aardse lichaam. Die terugkeer is dikwijls een ongewenste en onaangename ervaring. Maar de glimp die opgevangen werd, is voldoende om het hele leven grondig (en meestal positief) te beïnvloeden en de angst voor de lichamelijke dood volledig weg te nemen.
Romain Goorman

Share on