Het zelfbewustzijn overstijgen

Mijn bijna-doodervaring heeft me toegelaten het zelfbewustzijn te overstijgen.
Ik had de materie, mijn lichaam, niet meer nodig om bewust andere zijnstoestanden te beleven. Ik was totaal en absoluut buiten dat lichaam dat ik ervaarde als een stukje inerte stof.
Wat was dat bewustzijn dat kon functioneren buiten mijn lichaam, buiten mijn hersenen om? Werd mijn zelfbewustzijn opgenomen in een groter geheel waaruit ik ben teruggekomen, met een ruimere vorm van bewustzijn?

Zelfbewustzijn is de sleutel, is de gids die toelaat het bewustzijn in het vierdimensionaal systeem waarin wij leven te te beleven en te onderzoeken. Naast de instinctieve handelingen hebben wij de mogelijkheid om bewust ons leven richting te geven (dat kunnen dieren ook maar in mindere mate). Daarbij worden wij “geholpen” door onze intuïtie. Meestal spreken wij van intuïtie maar gebruiken we onze hersenen om deze door te geven.

Zelfbewustzijn creëert een kader waarin wij kunnen evolueren. Het geeft ons veel en oneindige ruimte, maar laat ons ook toe dit kader vorm te geven waarin wij kennis en weten kunnen “uitschilderen”. Van zodra dat kader af is, kunnen wij binnen dat kader blijven of het gewoon ophangen in ons huis maar ook in de ruimte waarin wij leven. Ik kan dus beperkingen opleggen aan mijn bewustzijn en uiteraard aan mijn denken. Daarmee beperkt ik tevens mijn zelfbewustzijn.

Waarom zou ik de poort sluiten die mij toegang geeft tot het grotere geheel?
Waarom zet ik soms maar al te schoorvoetend pasjes naar dat grotere geheel?
Waarom luister ik niet meer naar het bewustzijn die mijn gids is in de verkenning van leven? Is het algemeen oneindig bewustzijn te herleiden tot het eindig stoffelijke? Waarom wat simpel is willen uitleggen met gecompliceerde, gesofistikeerde theorieën? Is het zo moeilijk om in het huidig wetenschappelijk kader het bewustzijn te aanvaarden als een wetenschappelijk gegeven?
Is de mens zich alleen bewust van ons vierdimensionaal systeem ? Absoluut niet!Dat heb ik tijdens mijn BDE ervaren. Moeten wij dan op zoek gaan naar een beter geschikte terminologie om de geheelheid van bewustzijn te benoemen? Of blijven wij steken in onze wetenschappelijke bevindingen en overtuigingen?

Zich afsluiten voor zijnstoestanden, voor kennis, voor wetenschap, voor waarneming, voor verandering, het onbekende betekent stagneren, stilstaan.
Eigenlijk is alles simpel wanneer wij de kennis erover hebben, wanneer we zien wat voor onze neus ligt. Ziende blind zijn is een alledaags verschijnsel. Daarom kijken wij te veel voorbij de evidente werkelijkheden. Dat is de bevinding na mijn BDE en dat is ook mijn inzicht geworden. Bewusteloosheid is een materietoestand van een lichaam maar dat instinctief verder werkt tot het weer bewust wordt. Is het onbewuste een uitingsvorm van het bewustzijn? Het zijn vormen van deeltjesbewustzijn.

Er is een uitspraak die zegt “God is” en naar analogie zeg ik “bewustzijn is”.
Hoe je deze begrippen invult is strikt persoonlijk. Je kan het voor jezelf houden of ervan getuigen. Laat echter de anderen de vrijheid om zelf tot inzicht te komen.

Guy Vander Linden
06/09/2020

Share on
next post