Hef het glas en toast op het leven!

Ik kan op dit ogenblik, voorlopig toch, niet meer interviewen, mijn vrienden omarmen of nog beter, mijn vriendinnen een dikke kus geven. Maar het geeft me wel de tijd om na te denken over de dag dat ik het tijdelijke met het (voorlopig) eeuwige verwissel.
Het overlijden negeren is makkelijk als we jong of in goede gezondheid zijn, maar ziekte en andere gebeurtenissen dwingen ons onze eindigheid te erkennen. Deze pandemie maakt het onmogelijk om niet aan het sterven te denken. Zoals iemand schreef; “De dood is de grote gelijkmaker; het treft de rijken en armen, de beroemdheden en de nederigen, de machtigen en de zwakken, de heiligen en zondaars.”

Wanneer je op je sterfbed terugkijkt op je leven, welke beslissingen zou je dan willen nemen? Hier zijn een paar zaken die we zouden kunnen doen tijdens deze pandemie:
* Eerst moeten we aan familie denken. De belangrijkste woorden in een gezin zijn ‘Dankjewel’ (in ’t Vlaams ‘mercikes’ )en ‘Het spijt me (in ‘t Vlaams ‘Sorry sorry’)’.
* Ouderen zijn het meest vatbaar voor het coronavirus. Misschien is het de tijd hen te bellen (of met hen te babbelen op veilige 1,5 meter afstand) hen te vertellen dat je dankbaar bent voor wat ze voor jou gedaan hebben, voor alle offers die ze voor jou hebben gebracht. Dit is misschien je laatste kans. Toegegeven, het waren geen perfecte ouders, maar wie is perfect? Als je nu een ouder bent, begrijp je dat. Vertel hen dat het je spijt dat je egocentrisch en onvolwassen bent en dat je ze niet vaak genoeg vertelde dat je van ze houdt. Maak je geen zorgen als ze al dood zijn, ze kunnen je nog steeds horen.
* Ouders, bel je kinderen. De klok tikt door; uw tijd raakt op. Vertel ze hoe trots je op ze bent. Vertel hen dat je van ze houdt en dat het je spijt dat je geen betere ouder was. Vertel hen dat ze het beste zijn dat je ooit is overkomen. Vertel ze dat, als je er niet meer bent, het goed met ze zal gaat en je vanuit het licht hen zal ondersteunen.
* Bel dan je vrienden en degenen die belangrijk zijn geweest in je leven. Vertel ze hoeveel ze voor je betekenen. Bedankt dat ze bij je zijn gebleven toen je een eikel (ABN) was of gewoon een zeveraar (ook Vlaams).
* En als je echt dapper bent, bel dan een paar vijanden en vertel hen dat je spijt hebt van wat je ook hebt gedaan om hen het leven zuur te maken. Als het niet werkt, als ze ophangen, laat het dan los.
* Als je iemand kent die ziek is, stuur hen dan licht en de beste wensen. Als je ze belt, houd het dan kort; dit gaat over hen, niet over jou.
* Denk ook aan allen die nu meer dan ooit eenzaam zijn, nog meer verstoken van menselijk contact. Denk ook aan diegenen die naar adem liggen te snakken ergens in een hospitaal.
* En tot slot, als we dit allemaal doorstaan, vergeet dan niet dat we toch ooit nog het tijdelijke enz.. Laten we dus de resterende tijd gebruiken om van deze wereld een betere plek te maken door vriendelijk te zijn voor mensen en planeet Aarde.

Ik moet oefenen wat ik predik. Ik ben dankbaar voor alles wat mijn familie en vrienden voor mij betekenen, dankbaar voor hun tolerantie, kameraadschap en humor.
En ik ben u lezers dankbaar. Ik ben altijd verbaasd dat iemand mijn website bezoekt of mijn interviews kijkt.
Dus, de volgende keer dat je een prachtige zonsondergang ziet, hef dan je glas en toast op het leven. En mogen we allemaal feesten in het hiernamaals.

Geïnspireerd op een tekst van T. Reese

Share on
next post
2 Replies to “Hef het glas en toast op het leven!”
  1. Hoe mooi je woorden Noël….het raakt me 💝

Geef een reactie