PONTO3

Guy Vander Linden
Integraal Interview

Nabij de Dood Ervaring

Een interview met Guy Vander Linden.
Bijna Dood Ervaringen (BDE).

De Nederlandstalige ondertiteling kan geactiveerd worden door rechts onderaan op het ‘CC’ icoontje te klikken.

Dit is het integrale interview.

Alles wat ik hier vertel, is mijn werkelijkheid, ik heb het beleefd. Ik ben meer dan mijn fysiek lichaam en dat heeft mijn bijna-doodervaring bevestigd.

1. Tijdens mijn laatste bijna-doodervaring was ik in het alles en het niets, in de absolute liefde. Er was geen beperking, noch van ruimte, noch van tijd. Het is een “toestand” waar alles is. Ik heb er een bewustzijn ervaren dat door niets gehinderd wordt, dat zelfde bewustzijn dat in ons dimensionale systeem is en dat zich al dan niet verbindt met de materie. Hoe wij dat bewustzijn ook maar onderverdelen, het is steeds gebaseerd op de essentie zelf, een bewustzijn dat geen begin noch een einde kent. Zo heb ik dat ervaren. Bewustzijn is alles wat je ervaart en heeft een zelfverklarende heel bewuste ervaren structuur. Een evidentie, maar de vraag is of dit binnen de huidige stand van de wetenschappelijke kennis bewijsbaar is.
Wij dichten aan het bewustzijn een materialistische functie toe terwijl het in het immateriële eveneens aanwezig is. Is het bewustzijn geen “constante” net zoals in de fysica wij de “constante” van Max Planck kennen? Steeds zijn we in ons denken slachtoffer van “oorzaak en gevolg”. Heeft het bewustzijn een oorzaak, een begin? Waarom hanteren wij het begrip eeuwig als we steeds maar het bewustzijn in al zijn uitingen verwerpen en/of herleiden tot wat ons bekend is, tot wat we kunnen aanvaarden?
Aanvaarden is het moeilijkste werkwoord in elke taal. Axioma’s vragen om materiële bewijzen. Immateriële bewijzen zijn moeilijk te aanvaarden omdat we steeds op zoek zijn naar het materiële bewijs. Zolang we het bestaan van het immateriële als een gegeven niet kunnen aanvaarden, zolang zullen we sukkelen met ons zoeken naar de oorzaak ervan. Materie en geest zijn onafscheidelijk verbonden in ons dimensionale systeem. Het zijn parallelle werkelijkheden die elkaar aanvullen in onze dimensie.

2. Bij al mijn zoektochten naar de essentie van het bewustzijn lees ik over het hoe en het wat maar nooit over de eigenlijke essentie van het bewustzijn. Men probeert steeds dat bewustzijn wetenschappelijk of religieus in te kaderen. Ik blijf op dat vlak achter met een hongergevoel. Waarheid of interpretatie? Aan u te oordelen in functie van uw geloof, overtuiging en “weten”. Of ik nu ergens vastgeroest zit of niet doet er niet toe. Wij evolueren … is er een slotsom? Een einde? Of zitten we ergens vastgeroest? Zijn wij daar bewust van en zo ja tot hoever reikt dit bewustzijn? Is het in de tijd ingekapseld of in de tijdsruimte? Heeft het bewustzijn een drager nodig, zonder materie zijn? Is het een eigenschap van de energieën, van het licht? Is het het bestaande zelf? Welk samenspel van energieën heeft ons bestel gevormd? Zijn wij in staat deze te ontrafelen? Kennen wij alle krachten van het licht waarin ik, onder andere, gebaad heb tijdens mijn bijna-doodervaring? Heeft het licht niet alleen fysieke eigenschappen maar ook psychische eigenschappen en zo ja dewelke? Welk soort energieën zijn daarvoor werkzaam? Zijn het geestelijke “energieën”of hoe moeten we die benoemen? Zo vele vragen waar als mensen mee bezig is.

3. Moeten wij niet uitgaan van wat we kennen en grensverleggend denken, niet alleen vanuit het eigen denken maar ook vanuit de vergaarde kennis? Waarom sluiten we nog steeds andere kanalen, andere velden uit die ons verder kunnen helpen? Omdat ze religieus zijn? Omdat ze esoterisch zijn? Omdat we het niet willen geloven? Omdat we het voor onmogelijk houden? Wetende dat alles aanwezig is in ons bestel, waarom negeren we het bekende onbekende? Uit angst, uit onwetendheid? Uit logisch-, uit dialectisch-, uit reductionistisch redeneren? Er zijn zovele impasses op de weg die willen of zouden moeten bewandelen, impasses die toch onze kennis aanvullen? Waarom houden begrensde wetenschappers zo halsstarrig vast aan hun paradigma, terwijl voor wetenschappers nog zoveel te ontdekken valt?  Het ongeloof van de mens is nog zo groot.

4. De Duitse filosoof Markus Gabriel stelt dat “Wetenschap kan laten zien hoe neuronen werken, en de psychologie kan de menselijke geest bestuderen. Tegelijkertijd zal die aanpak geen verklaring geven voor de relatie tussen het brein en de geest.”
Mijn bijna-doodervaringen hebben me geleerd dat de geest echt afzonderlijk bestaat . Het is voor mij een ervaringsgegeven. HET IS. Alle studies ter zake zijn beperkt omdat we alles in onze dimensie willen onderbrengen. Gregg Braden is een Amerikaanse schrijver die schrijft over bewustzijn. Alhoewel ik zijn stellingen niet helemaal volg, ben ik het wel eens met zijn stelling “dat met de komst van de moderne mens het bewustzijn ontwaakt is en is het zich bewust wordt van zichzelf”. De collectieve verwerking van deze ontdekking is nu gaande.” Gregg Braden zegt: ”Het hebben van een bewustzijn en vervolgens het hebben van een hoger ontwikkeld bewustzijn is een voordeel bij de strijd om het bestaan ten opzichte van minderbedeelde concurrenten”. Ik denk dat hij met deze bedenking afgegleden is naar een materialistische visie van het bewustzijn die stelt dat het bewustzijn alleen in de materie bestaansrecht heeft. Steeds die dualiteit van het zoeken. Waarom blijft men op die weg? Geeft dit hen zekerheid? Geeft dit hen houvast? En toch is het maar een tijdelijk houvast in afwachting van … en daar kan ik best mee leven.

Guy Vander Linden